Κρίση Πανικού

Συμπτώματα

Αγχώνομαι, θα σπάσει η καρδιά μου, θα τρελαθώ, θα λιποθυμήσω, χάνω τον έλεγχο, ζαλίζομαι, έχω ταχυπαλμία, τρέμω, πονάω στο στήθος… είναι τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα που θα σου αναφέρει κάποιος που παθαίνει μια κρίση πανικού.
Το παράδοξο είναι πως αν και τα παραπάνω ακούγονται τρομακτικά, και πράγματι είναι για τον άνθρωπο που τα βιώνει, δεν πρόκειται να πάθει κάτι οργανικό. Για αυτό και οι άνθρωποι που παθαίνουν κρίση πανικού τρέχουν από γιατρό σε γιατρό (καρδιολόγο, παθολόγο) μέχρι να φτάσουν στο γραφείο του ψυχολόγου. Ωστόσο, αν και η ζωή του δεν κινδυνεύει, η ποιότητα της ζωής του καταστρέφεται μέρα με τη μέρα στο φόβο ότι μπορεί μια ακόμη κρίση πανικού να του χτυπήσει την πόρτα (άγχος αναμονής).
Η πιο συχνή σκέψη είναι « τι θα γίνει αν το πάθω και είμαι μπροστά σε άλλους;». Αυτός είναι και ο λόγος που αρχίζουν να αποφεύγουν τα μέρη με κόσμο, όπου οι πιθανότητες να τους δει κάποιος είναι περισσότερες, και σταδιακά έρχεται και η αγοραφοβία (ο φόβος ότι θα μου συμβεί κάτι και η διαφυγή θα είναι δύσκολη).

Ποιος κινδυνεύει περισσότερο;
Κρίση πανικού μπορεί να πάθει ο καθένας από εμάς. Μπορεί να συμβεί μία και μόνο φορά, οπότε έχουμε ένα και μόνο επεισόδιο πανικού, να συμβαίνει κάποιες φορές το μήνα ή με εβδομαδιαία, ακόμα και καθημερινή συχνότητα. Πολλές φορές δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια φανερή αιτιολογία που να έχει προκαλέσει ένα επεισόδιο πανικού, αφού συνήθως έρχονται ξαφνικά και απροειδοποίητα. Ωστόσο, ένα επεισόδιο πανικού είναι πιο πιθανό να συμβεί όταν είμαστε σε μεγάλη πίεση, μετά από κάποιο τραυματικό γεγονός, μετά από μία απώλεια, από έκθεσε σε ένα αγχογόνο ή φοβικό ερέθισμα, μετά από μεγάλη κατανάλωση καφέ, αλκοόλ ή ναρκωτικών ουσιών.

Επιπτώσεις
Πολλά και επαναλαμβανόμενα επεισόδια συνιστούν τη διαταραχή πανικού. η ζωή του ατόμου που πάσχει επηρεάζεται σημαντικά, αφού μπορεί να μην μπορεί να δουλέψει ή να εργαστεί αποδοτικά, να μην μπορεί να κάνει μια σχέση ή να δημιουργεί πρόβλημα στη σχέση του. Επιπλέον, συχνά δημιουργούνται σχέσεις εξάρτησης αφού ο πάσχων δημιουργεί συμπεριφορές ασφαλείας για να νιώθει καλύτερα (π.χ. βγαίνω από το σπίτι μόνο αν συνοδεύομαι από τη μητέρα μου). Η απομόνωση και ο περιορισμός έρχονται γρήγορα καθώς στην προσπάθεια του ατόμου να αποτρέψει ένα επεισόδιο αρχίζει να αποφεύγει πράγματα που μέχρι πριν έκανε και δεν είναι σπάνιο να οδηγείται σε έναν μοναχικό τρόπο ζωής. Συνυπάρχει με κατάθλιψη, αγοραφοβία, κοινωνική φοβία, γενικευμένη αγχώδη διαταραχή χρήση αλκοόλ και ουσιών σε μια «προσπάθεια» του ατόμου να βρει διέξοδο από το άγχος του.